|
|
KEREVİZ: (Apium graveolens )
İngilizce:Celery
Genis yapraklari ve uzun yaprak saplariyle siskin gövdesi
yenen, kislik bir sebzedir. Vatani Güney Avrupa’dir. Kereviz,
mutedil-serin, deniz havasi alabilen rutubetli yerlerde, kumlu,
humuslu topraklarda iyi yetisir. Sogukta donar. Fazla sicakta
kalitesini bozar. Kurakta yumru tesekkülü olmadigi gibi yapraklari
gevrek ve lezzetli olmaz. Kisa sürede tohuma kalkar. Yaprak
ve kök kerevizi olmak üzere iki çesidi vardir. Yaprak kerevizi,
kökü yumru baglamayan, yaprak saplari uzun bir çesittir. Kök
kerevizi ise, yaprak saplari kisa, kökü yumruludur. Terbikinde
Sedanonik anhidrit, sedanolin, limonen, palmitik asid, gayakol
gibi maddeler vardir.
Kullanildigi yerler: Kerevizin hususî kokusu dolayisiyla
yapraklari, tursu ve çorbalara konur. Besin degeri çok yüksek
olmamakla beraber besleyicidir. Kereviz pisirilerek yendigi
gibi, olgunlastiktan sonra çig olarak da yenilebilir. Ayrica
kerevizde B vitamini, demir ve kireç vardir. Kereviz unutkanligi
ve sinir yorgunluguu giderir, idrar söker, böbrek tas ve kumlarinin
düsürülmesine yardim eder, kan ve süt yapar, karacigeri temizler.
Seker, yüksek tansiyon ve romatizma da da faydalidir.
|
