KİRAZ VE VİŞNE YETİŞTİRİCİLİĞİ
Kirazın
anavatanı Hazar Denizi, Güney Kafkasya ve Kuzey Anadolu; vişnenin
ise İstanbul ile Hazar Denizi arasında uzanan Kuzey Anadolu Dağlarıdır.
Hatta, vişnenin botanikteki Latince adı Prunus cerasus, bu günkü Giresun’un
eski adı olan Kerasus’dan gelmektedir. Kiraz ve vişnenin Avrupa
kıtasına yayılması tohumlarının kuşlar ve hayvanlar tarafından taşınmalarıyla
olmuştur. Amerika’ya ise kirazı kolonistler götürmüşlerdir. Çeşitlerin
çoğu İngiltere’den
ithal edilmiş olup, ilk modern kiraz yetiştiriciliğine Pasifik kıyılarındaki
Oregon Eyaletinde başlanmıştır.
Kiraz
ve vişne meyveleri özellikle mineral madde açısından oldukça
zengindir. Sanayide kullanılan birkaç çeşit dışında üretilen kirazın
hemen hepsi taze olarak tüketilmektedir. Vişne ise meyve suyu randımanının
(% 70-75) ve toplam asitliğin (% 3) yüksek olması nedeniyle, meyve
suyu olarak işlenmeye çok uygundur. Ayrıca üretilen vişne derin
dondurma, kurutma, konserve ve reçel şeklinde değerlendirilmekte
ve dış ülkelere özellikle dondurulmuş halde ihraç edilmektedir.
Türkiye’de
kiraz ve vişne üretiminde özellikle 1965-1985 yılları arasında hızlı
artışlar olmuştur. 1965 yılında 47.000 ton olan kiraz üretimi, 1985
yılında 130.000 tona ulaşarak %76’lık bir artış gerçekleşmiştir.
1965 yılında 24.000 ton olan vişne üretimi ise 1985 yılında 85.000
tona ulaşarak % 245’lük bir artış sağlamıştır. Bu haliyle Türkiye,
Dünya da kirazda 6. ve vişnede 5. sırada yer almıştır. Bu hızı yakalayamamakla
beraber daha sonraki yıllarda da artışlar olmuş ve 1997’de kiraz
üretimi 215.000 tona, vişne üretimi ise 120.000 tona yükselmiştir.
Kirazlar
5-6 yaşında verime geçerler, ancak tam ve ekonomik olarak verime
yatmaları 10-12 yıldır. Her ne kadar 100 yıl yaşasalar da ekonomik
ömürleri 25-30 yıldır. Vişnenin ekonomik ömrü ise 15-20 yıldır.
2. KİRAZ VE VİŞNENİN EKOLOJİK İSTEKLERİ
2.1. İklim İstekleri
Kiraz
yetiştiriciliğinde iklim faktörlerinden en önemlisi sıcaklıktır.
Çiçek tomurcukları –2,4 °C’ ye kadar dayanabildikleri halde,
açmış çiçekler –2°C’ de donarlar. Vişnelerin odunsu kısımları ise
–40 °C’ ye kadar dayanabilirler. Vişneler düşük sıcaklıklara kirazlardan
daha fazla dayanırlar. İlkbaharda çiçeklenme kirazlardan daha sonra
olduğu için vişne çiçeklerinin ilkbahar geç donlarından zarar görme
olasılığı daha düşüktür.
Kirazlar için kış dinlenme istekleri vişnelerden daha önemli
olup, dinlenmeden çıkabilmeleri için yeterli kış soğuğu almaları
gerekmektedir. Soğuklama ihtiyaçları karşılanmamış kirazların çiçeklenmelerinde
gecikme ve düzensizlikler görülmektedir. Lambert, Napolyon ve Bing
gibi yüksek soğuklanmaya ihtiyaç gösteren kiraz çeşitlerinde daha
belirgindir. Kirazlarda kış dinlenme isteklerini yeterince karşılayamayışı
döllenme yönünden de sorun yaratmaktadır. Çünkü, ılık geçen kışlardan sonra,
düşük soğuklama ihtiyacı gösteren çeşit, yüksek soğuklama ihtiyacı
gösteren çeşitten daha erken çiçeklendiğinden, bu iki çeşit birbirini
tozlayıp dölleyemezler. Vişneler ise, kendine verimli olduğu için,
bu konuda bir sorun yoktur. Genel olarak kiraz ve vişnelerde +7,2
°C’ nin altında soğuklama süresi 1100-1700 saattir.
Kiraz ve vişne yetiştiriciliğinde, yağışın yıl içinde düzenli
olarak yayılması en uygun olanıdır. Genel olarak 600 mm yağış alan
yerlerde kiraz, 400 mm yağış alan yerlerde ise vişne yetiştiriciliği
sulamaya gerek kalmadan yapılabilir. Kiraz ve vişnelerde çiçeklenme
ve meyve oluşumu esnasında havaların yağışlı gitmesi istenmez. Çünkü
çiçeklenme zamanında yoğun yağmur döllenmeyi güçleştirir ve mantar
zararının artmasına neden olur. Yine meyve olgunlaşması esnasında
yağabilecek yağmur meyvelerin çatlamasına neden olarak, Pazar değerini
düşürür.
2.2. Toprak İstekleri
İyi drene edilmiş, derin, havalanabilen ve yaz aylarında
düzenli olarak sulanabilen topraklar kirazlar için en uygun topraklardır.
İyi drenaja sahip olmayan fakir topraklarda ağaç zayıf gelişir ve
seyrek meyve dalları meydana gelir. Yine kuru topraklarda meyveler
küçük kalır. Taban suyunun yüksek olduğu yerlerde kökler yüzlek
kalır ve ağacın gelişimi yavaş olur. Bu gibi durumlarda ise ağacın
kuraklık ve dondan etkilenme riski artar.
Vişneler
ise, toprak açısından daha toleranslıdır. Vişneler kuru, kumlu veya
kireçli topraklarda da yetiştirilebilirler. Özellikle idris anacının
kullanıldığı yerlerde vişnelerin kuraklığa dayanmaları artar. Vişne
için de en ideal toprak kiraz yetiştiriciliğine uygun olan topraklardır.
3. KİRAZ VE VİŞNENİN
ÇOĞALTILMASI VE ANAÇLARI
3.1. Çoğaltılması
En
uygun çoğaltma metodu, aşı ile çoğaltmadır. En uygun aşı şekli ise,
durgun göz aşısıdır. Fidanlıklarda durgun göz aşısına ilk önce yabani
kiraz çöğürlerinden başlamak gerekir. Genellikle idrislerde vegetatif gelişme daha uzun sürdüğünden yani
anaç geç zamanlara kadar kabuk verdiğinden aşıya daha geç başlamak
ve bu işi sonbaharın başına kadar sürdürmek mümkündür. Durgun gözaşısının
başlama zamanı aşı gözlerinin olgunlaştığı, bitirme zamanında anacın
kabuk verme durumuna göre düzenlenebilir.
3.2. Anaçları
3.2.1. Önemli Kiraz ve Vişne Çöğür
Anaçları
Kiraz (Prunus avium) : Bu türün yabanilerine
Türkiye’de yabani kiraz veya kuş kirazı da denilmektedir. Yabancı
literatürlerde ise mazzard adı verilmektedir. Bunların tohumlarının
iyi çimlenebilmesi için 5 °C’de 120-140 gün nemli koşullarda katlanmaya
alınması gerekir. Prunus avium’ un çeşitlerle
uyuşması çok iyidir. Uzun ömürlü ve kuvvetli ağaçlar meydana getirir.
Havalanması zayıf, ağır ve ıslak topraklar kiraz çöğür anacı için
pek uygun değildir.
İdris (Prunus mahleb) : İdris anaçları
alçaktan aşılandığı için daha küçük anaçlar oluşturur. Kireçli ve
kurak topraklara iyi uyum sağlar. Ancak nemli ve ağır topraklara
karşı hassastır. Genel olarak nemli topraklarda kiraz ve vişne için
idris anaç olarak kullanıldığı zaman 7-8 yaştan sonra ağaçlarda
kuruma ve ölümler meydana gelir. Böyle yerlerde yabani kiraz anacının
kullanılması gerekir.
Vişne (Prunus corasus) : Bu anaç genellikle
vişneler için kullanılır. Kirazlar için kullanıldığı taktirde bodurlaşmaya
neden olur. Kiraz ile uyuşması iyi değildir. Vişne genellikle kuraklığa
dayanıklı bir anaç olarak önerilmektedir.
3.2.2 Önemli Kiraz ve Vişne Anaçları
Mazzard F 12/1 : Yabani kiraz (Prunus avium)’ dan seleksiyon
yolu ile elde edilmiştir. Kiraz ve vişneye anaç olarak kullanılmaktadır.
Bakteriyel hastalıklara çok iyi dayanıklı olup, çelikle kolaylıkla
üretilebilir.
Colt : East Malling araştırma istasyonunda
elde edilen Prunus avium x Prunus pseudocerasus hibriti
olup, çelikle kolaylıkla çoğaltılabilir ve çeşitlerle uyuşması iyidir.
Mahleb SL 64 : İdris tohumlarından
seleksiyon yolu ile elde edilen bir anaçtır. Bütün yeşil çelikleri
IBA ile muamele edildiği taktirde kolaylıkla çoğaltılabilir. Kurak
ve kireçli topraklarda iyi gelişir. Kiraz ve vişnelerle iyi uyuşur.
ABD’ de özellikle vişneler için kullanılan bir anaçtır.
Stockton Morello : Yabani vişne
tohumlarından seleksiyon yolu ile elde edilen bir anaçtır. Ağır
ve nemli topraklarda kullanılır. Kumsal topraklar için uygun değildir.
Kök sürgünleri ve çelikle kolaylıkla çoğaltılabilen bu anaç, kök
ur nematoduna da dayanıklıdır. Üzerine aşılanan kiraz çeşitlerini
bodurlaştırma etkisine sahiptir.
4. DÖLLENME BİYOLOJİSİ
Döllenme,
kiraz yetiştiricilerinin bahçe kuracakları zaman dikkate almaları
gereken en önemli konudur. Yapay mutasyon ile meydana getirilen
birkaç çeşit (stella) dışında üzerinde çalışılan bütün kirazların
kendileriyle uyuşmaz olduğu tespit edilmiştir.
Kirazlarda,
çiçek tozları çok iyi çimlenebildiği halde, çeşitlerin kendi kendini
dölleyememesi veya birbirleri ile tozlandıkları halde meyve elde
edilememesinin sebebi uyuşmazlıktır.
Kiraz
bahçelerinde yeterli verimin alınabilmesi için;
Tek
çeşitten kesinlikle bahçe kurulmamalıdır.
Ele
alınacak çeşitlerin birbirlerini dölleyebildiklerinden emin olunmalıdır.
Bahçede
tozlanmayı sağlayacak yeterli sayıda arı olmalıdır. (her 40 dekar
için, içinde 15 000 – 20 000 arı olan 4 – 5 çerçeveli bir veya daha
fazla koloni)
Vişne
çeşitleri ise, genellikle kendi kendine verimlidir. Hatta çiçeklenme
zamanları denk gelirse vişnelerin kirazları da dölleyebilmeleri
mümkündür.
5. KİRAZ VE VİŞNE ÇEŞİTLERİ
5.1. Kiraz Çeşitleri
Yetiştiriciliği
önerilen kiraz çeşitleri ve özellikleri, olgunlaşma sırasına göre
aşağıda belirtilmiştir. Parantez içinde belirtilen olgunlaşma zamanları
Yalova şartları için olup, değişik bölgelerde farklılıklar gösterebilir.
Edirne : Çok erkenci (19 Mayıs),
meyvesi yuvarlak, orta iri
(3,28g), kahverengimsi-şarabi renkte, orta sert ve az lifli,
orta kalitededir. Ağaçları verimli olup, % 10 oranında meyve çatlaması
yapar. Yola orta derecede dayanıklıdır.
Turfanda : çok erkenci (21 Mayıs),
meyvesi kalp şeklinde, orta iri (3,72g), morumsu-şarabi renkte,
orta sert, orta sulu, lifli, orta kalitededir. Ağaçları çok verimli
olup, % 7 oranında meyve çatlaması yapar. Yola dayanıklılığı azdır.
Early Burlat : Çok erkenci (24
Mayıs), meyvesi yuvarlak yassı, iri (6,38 g), parlak koyu kırmızı
renkte, sert, çok sulu, ince yapılı, çok kalitelidir. Ağaçları çok
verimli olup, % 25 oranında meyve çatlaması yapar. Bu bakımdan olgunluğa
yakın dönemde yağış olmayan bölgelere önerilir. Yola çok dayanıklıdır.
Starking Hordy Giant : Erkenci
(27 Mayıs), meyvesi kalp şekline yakın, iri (5,62 g), parlak koyu
kırmızı renkte, sert, sulu, çok kalitelidir. Ağaçları çok verimli
olup, % 9 oranında meyve çatlaması yapar. Yola dayanıklıdır.
Durona Di Cesena : Erkenci (28
Mayıs ), meyvesi yuvarlak kalp şeklinde, iri (6,19g), parlak koyu
kırmızı renkte, sert, sulu, ince yapılı ve çok kalitelidir. Ağaçları
çok verimli olup, % 9 oranında meyve çatlaması yapar. Yola dayanıklıdır.
Vista : Erkenci (31 Mayıs), meyvesi
geniş kalp şeklinde, iri (6,31 g), parlak koyu kırmızı renkte, sert,
sulu ince yapılı ve iyi kalitededir. Ağaçları verimli olup, hiç
meyve çatlaması yapmaz. Kendisi ile aynı zamanda çiçek açan bütün
kirazları döller.
Merton Premier : Orta mevsim (2
Haziran), meyvesi kalp şeklinde, iri (5,27 g), koyu kırmızı-mor
renkli, orta sert, sulu, ince yapılı ve çok kalitelidir. Ağaçları
çok verimli olup, hiç meyve çatlaması yapmaz. Yola dayanıklıdır.
Merton Bigarreau : Orta mevsim
(6 Haziran), meyvesi yuvarlak kalp şeklinde. İri (6,99 g), parlak
koyu kırmızı kahve renkli, sert, gevrek, sulu, çok kalitelidir.
Ağaçları çok verimli olup,
1 oranında çatlama yapar. Yola çok dayanıklıdır.
Lorian : Orta mevsim (7 Haziran),
meyvesi yuvarlak- kalp şeklinde, iri (6,.68 g), parlak koyu kırmızı
renkte, orta sert, orta sulu, ince yapılı ve çok iyi kalitelidir.
Ağaçları orta-çok verimli olup, hiç meyve çatlaması yapmaz. Yola
dayanıklıdır.
Berryessa : Orta mevsim (7 Haziran),
meyvesi kalp şeklinde, iri (6,84 g), parlak siyaha yakın kırmızı
renkli, orta sert, sulu, orta lif ve kalitelidir. Ağaçları çok verimli
olup, % 2 oranında meyve çatlaması yapar. Yola orta derecede dayanıklıdır.
Noir De Guben : Geç mevsim (9 Haziran),
meyvesi yuvarlak şekilli, iri (5,65 g), koyu kırmızıya çalan kahve
rengi hemen hemen siyah renkli, sert-çok sert, gevrekve kalitelidir.
Ağaçları çok verimli olup,
6 oranında meyve çatlaması yapar. Yola dayanıklıdır.
Stella : Geç mevsim (10 Haziran),
meyvesi fıçı şeklinde, çok iri (7,29 g), parlak koyu kırmızı renkli,
çok sert, gevrek ve çok kalitelidir. Ağaçları çok verimli olup,
% 9 oranında meyve çatlaması yapar. Kendine verimli olarak bilinen
tek çeşittir. Yola çok dayanıklıdır.
Van : Geç mevsim (12 Haziran),
meyvesi yuvarlak kalp şeklinde, çok iri (7,91 g), çok parlak kırmızı
renkli, çok sert, gevrek, sulu ve çok kalitelidir. Ağaçları çok
verimli olup, % 9 oranında meyve çatlaması yapar. Yola çok dayanıklıdır.
Bing : Geç mevsim (13 Haziran),
meyvesi kalp şeklinde, çok iri (7,28 g), orta parlak, şarabi koyu
kırmızı renkli, sert, gevrek, sulu ve çok kalitelidir. Ağaçları
çok verimli olup, % 16 oranında meyve çatlaması yapar. Bu bakımdan
olgunluğa yakın dönemde yağış almayan bölgelere önerilir. Yola dayanıklıdır.
Bigarreau Napoleon : Geç mevsim
(13 Haziran), meyvesi kalp şeklinde, iri (6,27 g), donuk sarı zemin
kırmızımsı renkte, sert, gevrek, sulu ve kalitelidir. Ağaçları çok
verimli olup, % 4 oranında meyve çatlaması yapar. Yola dayanıklıdır.
Bigarreau Goucher : Geç mevsim
(13 Haziran), meyvesi yuvarlak kalp şeklinde, iri (6,25 g), hemen
hemen siyaha yakın, oldukça koyu kırmızı renkli, sert, gevrek, sulu
ve çok kalitelidir. Ağacı verimli olup, % 1 oranında meyve çatlaması
yapar. Yola dayanıklıdır. Üniversal donor olup, aynı zamanda çiçeklenen
bütün çeşitleri döller ve onlarla döllenir.
Noble : Geç mevsim (14 Haziran),
meyvesi kalp şeklinde, çok iri (7,41 g), koyu morumsu ve hemen hemen
siyaha yakın renkli, çok sert, gevrek, sulu ve çok kalitelidir.
Ağaçları orta derecede verimli olup, % 5 oranında meyve çatlaması
yapar. Yola çok dayanıklıdır.
Bella Di Pistoia : Geç mevsim (14
Haziran), meyvesi yuvarlakça, iri (6, 11 g), parlak sarı zemin üzeri
pembemsi kırmızı renkli, çok sert, gevrek, sulu ve çok kalitelidir.
Ağaçları çok verimli olup, % 3 oranında meyve çatlaması yapar. Yola
çok dayanıklıdır.
Karabodur : Çok geç (16 Haziran),
meyvesi genişçe- kalp şeklinde, çok iri (7,46 g), parlak sarı zemin
üzeri kırmızımsı pembe renkli, sert, sulu, az lifli ve kalitelidir.
Ağaçları orta derecede verimli olup, % 8 oranında meyve çatlaması
yapar. Yola dayanıklıdır.
Merton Marvel : Çok geç (16 Haziran),
meyvesi yuvarlakça-kalp şeklinde, iri (6,23 g), koyu kırmızı- morumsu
renkli, çok sert, gevrek, sulu ve çok iyi kalitelidir. Ağaçları
çok verimli olup, % 3 oranında meyve çatlaması yapar. Yola çok dayanıklıdır.
Kara gevrek : Çok geç (16 Haziran),
meyvesi fıçı şekilli- hafif konik, çok iri (7,78 g), koyu morumsu-
kırmızı renkli, sert, gevrek, çok sulu ve kalitelidir. Ağaçları
çok verimli olup, % 11 oranında meyve çatlaması yapar. Yola çok
dayanıklıdır.
0900 Ziraat : Çok geç (19 Haziran),
meyvesi geniş kalp şeklinde, çok iri (8,18 g), parlak koyu kırmızı
renkli, çok sert, gevrek, sulu ve çok kalitelidir. Ağaçları verimli
olup, hiç meyve çatlaması yapmaz. Ülkemizde çok yaygın olup Akşehir
Napolyonu, Dalbastı ve Uluborlu olarak tanınır. Yola çok dayanıklıdır.
Lambert : Çok geç (19 Haziran),
meyvesi kalp şeklinde, çok iri (7,6 g), parlak koyu kırmızı renkli,
çok sert, gevrek ve çok iyi kalitelidir. Ağaçları çok verimli olup,
% 18 oranında meyve çatlaması yapar. Bu bakımdan olgunluğa yakın
dönemde yağış olmayan bölgelere önerilir. Yola çok dayanıklıdır.
Merton Late : Çok geç (24 Haziran),
meyvesi yuvarlakça, iri (5,76 g), donuk sarı zemin üzeri parlak
pembemsi-kırmızı renkli, sert, gevrek, sulu ve kalitelidir. Ağaçları
çok verimli olup, % 4 oranında meyve çatlaması yapar. Yola dayanıklıdır.
Yukarıda
yetiştiriciliği önerilen kiraz çeşitleri için uygun dölleyici çeşitler
önem sırasına göre aşağıda belirtilmiştir. Bu belirlimede, isimleri
tekrarlamamak için çeşitlere verilen numaralardan yararlanılmıştır.
1.Edirne
: 6, 8, 11,13,
16, 19, 20, 24
2.Turfanda
: 3, 7,11
3.Early
Burlat
: 2, 7, 11
4.Starking
Hardy Giant : 6, 10, 11
5.Durona
Dicesena
: 6, 11, 16
6.Visto
: 1, 4, 5, 10,
12, 13, 14, 18
7.Merton
Premier
: 2, 3, 11,
13, 14, 15
8.Merton
Bigarreau
: 1, 16, 17,
19, 20, 23
9.Larian
: 10, 13, 14
10.Berryessa
: 4, 6, 13,
14, 15
11.Noir
De Guben : 1, 2, 3, 4, 5, 7, 13, 14, 18, 22
12.Stella
: Kendine verimli
13.Van
: 1, 6, 7, 10,
11, 14, 15, 23
14.Bing
: 6, 7, 10,
11, 13
15.Bigarreau
Napolean : 6, 7, 10, 11, 13
16.Bigarreau
Gaucher :
1, 5, 8, 17, 18, 20, 23, 24
17.Noble
: 9, 16, 20,
23, 24
18.Bella
Di Pistoia
: 6, 11, 16
19.Karabodur
: 1, 8, 13,
16, 24
20.Merton
Marvel
: 1, 8, 17,
24
21.Karagevrek
: 6, 16
22.0900
Ziraat
: 16, 23, 24
23.Lambert
: 8, 13,
16, 22, 14
24.Merton
Late
: 1, 8,
16, 19, 20, 23
Sanayide çok kullanılan kiraz çeşitleri
Hacıömer Karası : Orta mevsim,
meyvesi yuvarlak, orta iri (3,38 g), açık kırmızı renkli, çok sert
ve orta kalitelidir. Ağaçları çok verimlidir. Kendine kısır olup,
dölleyicileri bilinmemektedir.
Siyah Ömeroğlu : Orta mevsim, meyvesi
yuvarlak, orta iri (3,15 g), kırmızı renkli, çok sert ve orta kalitelidir.
Hiç meyve çatlaması yapmaz ve taşımaya çok uygundur. Ağaçları çok
verimlidir. Kendine kısır olup, dölleyicileri bilinmemektedir.
Beyaz Ömeroğlu : Geç mevsim meyvesi
yuvarlakça-kalp şeklinde, iri (5,4 g), sarı zemin üzeri pembemsi
kırmızı renkli, sert ve orta kalitededir. % 3 oranında meyve çatlaması
yapar ve taşımaya çok uygundur. Ağaçları çok verimlidir. Kendine
kısır olup, dölleyicileri bilinmemektedir.
Beyaz Kiraz (Starks Gold) : Çok
geç, meyvesi yuvarlak, orta iri (3,4 g), sarı renkli, sert ve orta
kalitededir. % 3 oranında meyve çatlaması yapar ve taşımaya dayanıklılığı
azdır. Ağaçları çok verimlidir. Kendine kısır olup, dölleyicileri
0900 Ziraat ve Bigarreau Gaucher’dir.
5.2. Vişne Çeşitleri
Yetiştiriciliği
önerilen iki vişne çeşidi olup, ikisi de kendine verimlidir. Herhangi
bir döllenme problemi yoktur.
Kütahya : Çok geç, meyvesi yuvarlak,
çok iri (6,79 g), koyu morumsu-şarabi renkte, çok sert, çok sulu,
az lifli ve çok iyi kalitelidir. Ağaçları çok verimli olup, hiç
meyve çatlaması yapmaz.
Montmorency : Geç mevsim, meyvesi yuvarlakça, orta
iri (4,62 g), kırmızı renkli, orta sert, sulu ve kalitelidir. Ağaçları
çok verimli olup, hiç meyve çatlaması yapmaz.
devam>>>>>>>>>>>
|
|