ELMA KÜLLEMESİ

Hastalık, filizlenmeden (gözlerin kabarmasından) hemen sonra yeni sürgünlerde, yapraklarda, özellikle yaprakların alt yüzeyinde, çiçek ve çiçek tomurcuklarında, sürgün uçlarında beyaz unlu bir tabaka şeklinde görülür. Hastalıklı yapraklar gelişemez, yavaş yavaş kahverengi bir renk alır, daha sonra büzülüp kıvrılır ve kururlar. Çiçek taç yaprakları ise, yeşil bir renk alır, gelişemez, cılızlaşır ve sonunda kururlar.

Etmeni : Elma küllemesi hastalığın Podosphaera Ieucotricha mantarı yapar. Mantar (mysel) olarak; kışı odun veya meyve sürgünlerinin hemen hemen uç gözlerinde geçirir. (Yani yaprak ve meyve tomurcuklarında) hastalığa yakalanmış gözler, daha ince ve kurumuş görünümünde biraz açılmış vaziyettedirler. Hastalıklı tomurcuklar, sağlamlara nazaran daha geç açarlar. İlkbaharda gözlerin patlamasıyla birlikte külleme hastalığı da görülmeye başlar. Yaprak ve çiçekler üzerinde görülen un şeklindeki tabaka, sayısız (yaz sporları) ihtiva ederler.

Bu sporlar, rüzgar yardımıyla sıhhatli yaprak ve sürgünlere geçerek, uygun çoğalma şartlarında bilhassa yeterli ısıda çimlenerek ikinci enfeksiyonu husule getirirler. Bulaşma ne kadar erken olursa, elma çiçeği henüz daha açmadan hastalığa yakalanır. Bilhassa, erken filizlenmeden sonra ve soğuklar sebebiyle yavaş gelişme, hastalığın ikinci enfeksiyonunu kolaylaştırırlar. Yaşlı yaprak ve sürgünler hastalığa yakalanmazlar, elma çiçeklenme esnasında gelecek senenin meyve tomurcuklarına hastalık erkenden bulaşmış olur. mantar sporlarının gelişmesi için yağmur gerekli değildir.

Ekonomik Önemi : Hastalık, son yıllarda yapmış olduğu önemli zararlardan dolayı önem kazanmıştır. Eskiden, yalnız sıcak ve kuru bölgelerde, bazı önemsiz zararlara sebep olmaktaydı, hastalık fidanlıklarda da tehlikeli olabilir.

Mücadelesi : Hastalığın ilkbahar ve yaz aylarında, gelecek yılın tomurcuklarına bulaşmaması için ilaç uygulanır. İlâçlamaya, gözlerin patlama devresinden (filizlenmeden) hemen sonra başlanmalıdır. Sürgünün büyümesi ve gelişmesi nihayete erinceye kadar (tahminen Temmuzun ilk haftasında biter) 7-10 günlük muntazam aralıklarla ilâçlamaya devam edilir. Hastalığa karşı yalnız kimyevi mücadele değil, bunun yanında toprak bakımı, gübreleme, bilhassa potas çok önemlidir. Ağaçlar birbirlerine çok yakın dikilmeyip böylece iyi bir hava dolaşımı mümkün kılınmalıdır. Kış budamalarında son göz 2-3 yan göz dahil hasta dallar kesilmelidir. Gözlerin kabarmağa başlamasından sonra, çiçekten önce küllemeye tutulmuş sürgünler atılmalıdır, hatta yazın ikinci enfeksiyon sonunda ortaya çıkan küllemeli sürgünler de kesilmelidir.